Zaburzenia erekcji to trudność z uzyskaniem lub utrzymaniem wzwodu na tyle długo, aby możliwe było satysfakcjonujące współżycie. Problem jest częsty i nie powinien być traktowany jako powód do wstydu. Jednorazowa sytuacja może zdarzyć się każdemu mężczyźnie — po stresie, alkoholu, przemęczeniu czy nieprzespanej nocy. Dopiero gdy trudności powtarzają się regularnie, warto potraktować je jako sygnał wymagający uwagi.
Co może powodować zaburzenia erekcji?
Erekcja zależy od sprawnego działania naczyń krwionośnych, nerwów, hormonów i psychiki. Dlatego zaburzenia erekcji mogą mieć wiele źródeł. Często są związane z nadciśnieniem, wysokim cholesterolem, cukrzycą, otyłością, chorobami serca, zaburzeniami hormonalnymi lub skutkami ubocznymi niektórych leków. NHS wskazuje, że powtarzające się problemy ze wzwodem mogą być powiązane m.in. z wysokim ciśnieniem, wysokim cholesterolem, cukrzycą, depresją, lękiem i problemami hormonalnymi.
Duże znaczenie ma również styl życia. Palenie papierosów pogarsza kondycję naczyń krwionośnych, nadmiar alkoholu osłabia reakcje seksualne, a brak aktywności fizycznej sprzyja problemom metabolicznym. U części mężczyzn głównym czynnikiem jest psychika: stres, presja, konflikty w związku, niska samoocena lub lęk przed kolejnym niepowodzeniem.
Dlaczego nie warto ignorować problemu?
Zaburzenia erekcji bywają pierwszym objawem pogorszenia ogólnego stanu zdrowia. Jeśli naczynia krwionośne nie funkcjonują prawidłowo, trudności mogą pojawić się najpierw właśnie w sferze seksualnej. Z tego powodu problemu nie należy sprowadzać wyłącznie do „spraw łóżkowych”. Może on być okazją do wcześniejszego wykrycia nadciśnienia, cukrzycy, zaburzeń lipidowych lub problemów hormonalnych.
Niepokojące są szczególnie sytuacje, gdy problem pojawił się nagle, szybko się nasila, występuje przy większości prób współżycia albo towarzyszy mu spadek libido, przewlekłe zmęczenie, ból, duszność, kołatanie serca, obniżony nastrój lub problemy z oddawaniem moczu.
Jak wygląda rozmowa z lekarzem?
Wizyta u lekarza rodzinnego, urologa, androloga lub seksuologa nie powinna budzić obaw. Specjalista zapyta o czas trwania problemu, choroby przewlekłe, przyjmowane leki, styl życia, poranne erekcje, libido oraz sytuację emocjonalną. Mayo Clinic podaje, że diagnostyka zwykle obejmuje rozmowę o historii medycznej i seksualnej oraz badanie fizykalne, a w razie potrzeby także dodatkowe testy.
Najczęściej wykonuje się podstawowe badania krwi, np. glukozę, lipidogram, poziom testosteronu, morfologię oraz pomiar ciśnienia. Takie badania pomagają ustalić, czy problem ma podłoże metaboliczne, hormonalne, naczyniowe lub psychiczne.
Leczenie zaburzeń erekcji
Leczenie zawsze powinno być dobrane do przyczyny. U wielu mężczyzn poprawę przynosi regularny ruch, redukcja masy ciała, rzucenie palenia, ograniczenie alkoholu, lepszy sen i zdrowsza dieta. NHS zaleca m.in. utratę masy ciała przy nadwadze, rzucenie palenia, zdrowe odżywianie, codzienną aktywność i ograniczenie stresu.
W razie potrzeby lekarz może zaproponować leki zwiększające przepływ krwi do prącia, terapię psychologiczną, leczenie chorób podstawowych lub inne metody, np. pompę próżniową. Nie należy kupować przypadkowych preparatów z niepewnych źródeł, ponieważ mogą być nieskuteczne albo niebezpieczne, zwłaszcza przy chorobach serca i stosowaniu leków kardiologicznych.
Podsumowanie
Zaburzenia erekcji to problem, który można skutecznie diagnozować i leczyć. Najważniejsze jest przełamanie wstydu, obserwacja objawów i zgłoszenie się po pomoc, jeśli trudności się powtarzają. Dobrze dobrane leczenie może poprawić nie tylko życie seksualne, ale też ogólną kondycję organizmu.
